Eyfel Kulesi, Paris'in ünlü demir kulesi. Kule, aynı zamanda tüm dünyada Fransa'nın sembolü halini almıştır. İsmini, inşa eden mühendis Alexandre Gustave Eiffel'den alır. En büyük turizm cazibelerinden biri olan Eyfel Kulesi, yılda 6 milyon turist çeker. 2002 yılında toplam ziyaretçi sayısı 200 milyona ulaşmıştır.

Tarihçe

Eyfel Kulesi 1887 ile 1889 yılları arasında Gustave Eiffel'in firması tarafından, Fransız Devrimi'nin 100. yıl kutlamaları çerçevesinde inşa edilmiştir. Aslında kulenin mimarı Gustave Eiffel değil, İsviçreli Maurice Koechlin 'in siparişi üzerine tasarlayan Stephen Sauvestre'dir. Meslektaşı Emile Nouguier ile beraber ilk tasarımları yapmıştır. Kulenin, 7.739.401 Frank 31 Sent tutan inşaat masrafları, Gustave Eiffel'in tahminlerinin 1 milyon frank üstündedir. 1889 yılındaki açılış tarihden önceki 5 ayda 1,9 milyon kişi ziyaret edince, yıl sonuna kadar toplam masrafın 3/4'ü çıkartılmıştır. Böylelikle Eyfel Kulesi, daha başından, kazanç sağlayan bir şirket görünümüne bürünmüştü. 3.000 işçi 26 ay boyunca 18.038 adet demir parçayı 2,5 milyon perçinle bir araya getirdi. Hiç ölüm vakası yaşanmamış olması, o günün şartlarında şaşırtıcı bir durumdur.

Ancak bu arada kule, onu bir utanç lekesi olarak gören Paris halkının tepkisini de çekmiştir. Bazı sanatçılar devasa bir sokak lambasına benzetirken, bir fabrika bacası gibi Paris'in görsel itibarını zedeleyeceğini ileri sürmüşlerdir. Böylelikle devrin sanatçı ve edebiyatçı çevresinde bir kampanya başlatılmış, bu kampanya süresince ünlü sanatçıların imzaladığı bildiriler dağıtılmıştır. Bugün ise Eyfel Kulesi, Dünya'nın en güzel mimari yapılarından biri olarak kabul edilir. Parisliler onu Demir Bayan olarak adlandırırlar.

İlk başlarda Eiffel, Kule'ye sadece 20 yıl için müsaade almıştı. Dolayısıyla, 1909 yılında kulenin sökülmesi gerekiyordu. Ancak kule, iletişim için çok uygun yüksekliğe ulaştığından ve yeni yüzyılda Atlantik ötesi haberleşmeye imkân tanıdığından, kalmasına izin verildi.

Teknik özellikler

Eyfel Kulesi 300 m yüksekliktedir. Zirvesindeki televizyon vericileri 27 m daha yükseklik kazandırır. Günümüzde yaygın olarak kullanılan çelik yerine demirden inşa edilmiş, özel teknikler sayesinde günümüze kadar sağlam olarak gelmiştir.

200.000 metrekare alanda bulunan Eyfel Kulesi her 7 yılda bir, 60 ton boya ile boyanır. Bu çalışmada 25 boyacı görev yaparken, çalışma 15 ay sürer. Bu işlem sırasında 1.500 fırça, 5.000 zımpara kağıdı ve 1.500 iş tulumu tüketilir. Ayrıca güvenlik maksadıyla toplam 50 km güvenlik halatı, 20.000 metrekare koruyucu ağ kullanılır. Boyama maliyeti yaklaşık 3 milyon avro tutar. Zaman içinde kulenin rengi kırmızımsı kahveden, sarımsı kahveye, daha sonra kestane kahvesinden bugünkü bronz tonuna dönüşmüştür. Kule 3 renk tonunda boyanır. En açık renk zirvede kullanılırken, en koyusu zeminde kullanılır.

Kulede intihar olayları da yaşanmaktadır. Şu ana kadar 400 kişi bunu gerçekleştirmiştir. Zamanla, intiharların önüne geçmek maksadıyla platformların çıkış noktalarına demir parmaklıklar yerleştirilmiştir.

22 Temmuz 2003 tarihinde, kısa devre sonucu, kulenin zirvesinde, hemen en üst ziyaretçi platformunun üstünde yangın çıkmıştır. Yangın bir saat gibi bir sürede kimse yaralanmadan söndürülmüştür.

Manzara platformları

Kamuya açık platformlar 57 m, 115 m ve 276 m yükseklikte bulunur.

Ziyaretçiler, üç asansörle kuzey, batı ve doğu kanatlarından ilk iki platforma ulaşır. İlk ve ikinci katlarda lokantalar mevcuttur. Ayrıca ilk katta, Eyfel Kulesinin tarihinin anlatıldığı bir sergi bulunur. En üst platforma ulaşmak isteyen bir ziyaretçi, ikinci katta aktarma yapar ve başka bir asansöre geçer. En üst platform hem çatılı hem de üstü açık bir alana sahiptir.

Kulenin açılışından sonra, ilk platforma kadar 50 yolcu taşıyan iki hidrolik asansör kullanıma girmişti. Bunlar için gerekli hidrolik presler 16 sütuna monte edilmişti. Kuzey kanadından başka bir asansörle ikinci kata ulaşılıyordu. 2. Dünya savaşı sırasında, işletim sistemindeki hasarlar sebebiyle bunlar devre dışı kalınca, Adolf Hitler kuleye yaya olarak çıkmak zorunda kalmıştı.

1983 tarihinde ikinci ve üçüncü katlar arasına, 1000 tonluk yürüyen merdivenin yerini alan, 4 yeni turuncu asansör monte edildi. Yürüyen merdiven 654 basamaklı ve 3 m genişliğindeydi.

Paris adını Galya halklarından Parisiilerden almaktadır. "Paris" aslında Romalıların "Lutetia" yerine kullandıkları "Civitas Parisiorum" (Parisiilerin şehri) adının zamanla değişmesi sonucu oluşmuştur. Paris aynı zamanda şehrin etrafındaki yöreye de ("Parisis") verilen isim olmuştur. Cormeilles-en-Parisis ve Fontenay-en-Parisis gibi şehirlerin isimlerinde buna rastlanır.

Bu adın kaynağı tam olarak bilinememektadir. Paris bölgesinde çokça bulunan taş ocaklarına istinaden Galce "kwar" (taş ocağı) kelimesinden geliyor olabilir. Başka etimolojilerde önerilmiştir. Pierre Hubac ve Cheikh Anta Diop'a göre, Parisiilerin adı Mısır tanrıçası İsis'ten gelmektedir çünkü Paris bölgesinde İsis'e adanmış birçok tapınak ya da Eski Mısır dilinde "per Isis" bulunmaktaydı. Bir efsane de Paris adını dalgalar altında kalıp denize batan efsanevi Ys şehriyle birlikte anar. Maurice Druon "Paris de César à Saint Louis" (Sezar'dan St.Louis'ye kadar Paris) adlı kitabında Paris adının Galce "par" (gemi) sözcüğünden geldiğini iddia eder. Şekli gemiye benzeyen, su üzerine kurulmuş, geçimini suya borçlu olan ve ismini de belki sudan almış olan bir şehir. Bir ada olan Lutèce'in refahı "gemiciler" tarafından sağlanıyordu ve bu gemicilerin sembolü olan gemi de şehir armasını oluşturmuştur.

Tarihöncesi

Seine nehri kıyılarında yapılan teraslama çalışmaları sırasında bulunan oymataş el aletlerinin gösterdiği gibi Paris kent alanı yaklaşık 40.000 yıldır insanlar tarafından yerleşim alanı olarak kullanılmaktadır.

En önemli arkeolojik bulgular 12nci bölge'de 1991 yılında ortaya çıkartılan Paris bölgesindeki en eski kalıcı insan yerleşimine ait kalıntılardır. Bercy'de yapılan altyapı çalışmaları sırasında MÖ 4.000 ile 3.800 yılları arasında avcılık dönemine ait Seine nehrinin eski kıyısında yerleşik bir köyün izlerine rastlanmıştır. Bu kalıntılar çok önemli arkeolojik değere sahip olan birçok tahtadan oyma kayık, topraktan çanak çömlek, ok ve yaylar, kemşk ve taştan aletlerdi.

Diğer buluşlar da 14ncü bölge ile 13ncü bölge arasındaki sukemerleridir.

Antik Çağ

Tarihöncesi yerleşimlerle Galya-Roma dönemi arasında olup bitenler hakkında pek bir şey bilinememektedir. Tek emin olunan nokta Sezar'ın birlikleri ülkede dolaşırken bölgenin hâkimlerinin hala Parisiiler olduğudur. Bazıları Parisiilerin Paris'i kurmasının tarihi olarak MÖ 250 ile 200 yılları arasını göstermektedir ancak önemli kanıtları yoktur. MÖ 52 yılında Jül Sezar'ın teğmeni Labienus Paris şehrini ele geçirdiğinde Romalılar tarafından "Lutetia" (Fransızcası: Lutèce) diye adlandırılmıştır. Galya'nın başkenti görevini Lugdunum (Lyon) şehri yapmaktaydı. O zamanki Galya şehrinin tam olarak nerede yerleştiği konusunda kesin bilgi yoktur. Uzun süre buranın île de la Cité'de olduğu düşünülmüştür ancak metro çalışmaları nedeniyle baştan aşağı bu adada kazı çalışmalrı yapılmış ve hiçbir ize rastlanmamıştır. Galya şehri île Saint-Louis'de ya da bugün artık karşı kıyı ile birleşmiş olan ve Bièvre nehri'nin yarattığı delta üzerinde bulunmuş olan bir adada da bulunmuş olabilir. Çok tartışılan başka bir varsayıma göre ise ilk kurulan Galya köyünün Nanterre'deki Valérien tepesi'nden çok uzak olmadığı yönündedir.

Roma şehri 1. yy.'da nehrin sol kıyısına kurulmuştur. Şehrin Saint-Germain Bulvarı'ndan Val-de-Grâce'a ve rue Descartes 'tan jardins du Luxembourg'a kadar uzandığı düşünülmektedir. Lutèce şehri bir cardo (Roma şehirlerinde kuzey-güney doğrultusundaki ana cadde) olan rue Saint-Jacques çevresinde dik kesen sokaklardan oluşan bir şehir yapısıyla yerleşmişti. Roma şehirlerinde olduğu gibi forum, hamamlar, tiyatro, arena ve nekropol bu şehirde bulunmaktaydı.

Orta Çağ

Paris şu andaki adını 5. yy.'da alır ve Romalılar'a karşı elde ettiği zaferin ardından Frankların kralı Merovenj Hanedanından I. Clovis 508 yılında Paris'e yerleşerek burayı başkenti yapar. Nehrin sağ kıyısına 6. yy.'dan itibaren bir kilisenin kurulduğu dikkat çeker: Saint-Gervais kilisesi (günümüzde Hôtel de ville 'in arkasında bulunmaktadır. 9. yy.'da Saint-Gervais ve Saint-Germain-l'Auxerrois kiliselerinin (günümüzde Louvre'un yakınında bulunmaktadır) çevresinde koruma amaçlı duvarlar inşa edilmiştir. Nehrin sol kıyısı 885 yılında Vikingler tarafından tamamen yokedilmiştir. Taht 987 yılında Capet hanedanına geçti. Paris, Orleans şehri ile birlikte bu hanedanın kişisel serveti içinde yer alıyordu. Bu hanedanın atası I. Eudes şehri Vikingler'e karşı savunmasıyla ünlenmiştir.

Güncel

Fransa’nın başkenti Paris….Rüya ve romantizm şehri diye tabir edilse de çoğu kez…Burası insanın kendini unutmaya, belki de kendini bulmaya başladığı bir şehir. Ville de Lumière yani Işık Şehir de deniliyor bu kente. Seine nehrinin kuzey ve güney diye ayırdığı bu kent, tarih boyunca Avrupa’nın en önemli sanat, politika, din, eğitim ve ticaret merkezi olmayı başarmış.19. yy’da Baron Haussmann tarafından yeniden yaratılan Paris saat yönünde daireler şeklinde sıralanan 20 bölgeyle farklı bir yaşam sunuyor sanki. Tüm dünyanın yolunun kesiştiği, en azından yaşamda bir kez de olsa yolunun geçtiği ya da “yolum buradan geçmeli” dediği büyülü bir kent burası.

Sanat & Kültür

Paris tarihe yolculuktan öte tarihin içinde yaşatıyor insanı. Eski Romalı Lutetia 'nın  kalıntıları ,büyük ortaçağa ait manastırlar , Gotik şaheserleri , klasik mimarlık , Napoleonic zamanlardan koleksiyonlar ve daha pek çok tarihsel önemi olan eserlerin merkezi Paris. Şehirde 180’in üzerinde müze ve çok sayıda abide bulunuyor. Resimlerin uluslararası üne sahip  koleksiyonları , heykeltıraşlık ve süslü sanatlar , azizlerin resimlerine ait amblemler, bir devrin ruhunu yansıtan semboller çağdaş bir mirasın zenginliğinin verdiği ilhamı yaşatıyor insana.Paris tek kelimeyle geçmişi ve bugünü buluşturan bir sanat merkezi.

Müzeler şehri

Paris’te 180’nin üzerinde müze bulunuyor.Bunlardan en ünlüleri ise Louvre Müzesi ve Orsay müzesi.Leonardo Da Vinci, Raphael, Monet, Rodin, Delacroix ve Picasso’nun eserleri Paris’in ünlü müzelerinde sergileniyor. Paris’te sanat hayatın vazgeçilmez bir parçası gibi.Hemen her sokakta bir müzeye, sergiye, sinemaya, tiyatroya rastlamak mümkün. Tarih öncesi dönemleri kapsayan sanat eserlerinden, uzay çağının hayaliyle yaratılmış eserlere kadar tüm Paris sanatın bir parçasını taşıyor. Paris’te müzeler haftanın bir günü ücretsiz, bazı müzeler haftanın bir günü 24 saat, bazıları ise haftasonları açık.

Eiffel Kulesi’nden Paris’e doğru

Her insanın hayatında en az bir kez görmeyi hayal ettiği şehirlerden biri Paris. Eiffel Kulesi’nden Paris’e bakınca sanki tüm dünyanın hakimi gibi hissediyor insan kendini. 1889 Yılında Fransız İhtilalinin 100. yıl dönümü anısına yapılan 1050 ft yüksekliğindeki bu kule, şehrin rüya kapısının anahtarı gibi.  Notre Dame de Paris, tanrının evi. Yapımına MS. 1163’de başlanan ve MS 1345 yılında tamamlanan gotik katedral, bugün tanrıya yapan 6 bin kişinin barınabileceği bir mabet. Saint Germain des Pres / Quartier Latin - Latin Quarter, Jean Paul Sartre ve Café Flore’de yazan Simone de Beauvoir, ile Boris Vian ve Raymond Qeneau ile 1950’lerin existansiyalizmi ile hatırlanmaktadır. Koruma altına almak üzere bir tarihsel koruma birliği yaratılmış olmasına rağmen, kitap dükkalarının ve sinemaların yerini lüks butiklerin “işgali” (son 30 yıldan fazla) almaktadır ve hala bu bölgede kitapçılar ve sinemalar da durmaktadır. Montmartre ve Sacred Heart Kilisesi (Montmartre et le Scrée coeur), yapımına XIV’üncü Kral Louis döneminde başlanan ve yoksullaşan askerlere ve Fransız ordusunun gazilerine hizmet etmek üzere bir konak olarak tasarlanan bir yer olan Invalides Paris’in tüm gerçeğini yansıtıyor. Ayrıca tüm Parislilerin gezindikleri olağanüstü bir meydan olan Places des Vosges’te dolaşmakta ayrı bir keyif veriyor insana.

Champs Elysees Bulvarı

Champs Elysees ve Zafer Anıtı Arch of Triumph ( Champs  élysées et l'Arc de Triomphe
Champs Elysees ) “ dünyanın en güzel bulvarı” lakabını muhtemelen sadece, Place de la Concord’dan başlayıp ve Grand Palais’de sona eren aşağı kısım ile hak etmiştir. Bulvarın geri kalan kısmı özellikle çok pahalı dükkanları ve restoranları ön plana çıkarmaktadır . Bulvarın sonunda yer alan Zafer anıtına yürümek ve Napolyon’un zaferine adanan 50 metre yüksekliğindeki yapı da mutlaka görülmeli.

Paris & Moda

Paris dünya modasının da kalbinin attığı bir şehir. Paris moda tasarimcilarinin yasadigi ve ilham aldigi bir kent. Dolayisiyla, hangi milliyetten olursa olsun dunyaca taninan bir cok modaci burada yasiyor ve calisiyor. Modacilarin en yeni kreasyonlari da ilk defa kendi Studyo-Butiklerinde sergileniyor.Chanel, Comme Des Garcons, Kenzo, Emprio Armani, Carven, Christian Dior, Escada, Gıvency, Pierre Cardin ve daha pek çok ünlü markanın merkezi Paris. Alışveriş merkezlerini gezmek ise saatler alabiliyor. Benlux Paris, Carrousel du Louvre, Samaritaine, Bon Marche Rıve Gauche, Galerie Marchande des Champs-Elysees, C& A, Printemps Haussmann kesinlikle gezilmesi gereken alışveriş merkezleri. Şehirdeki alışveriş merkezlerinin hemen hepsinde sürekli yenilenen sanat sergilerini de gezmek mümkün.

Çılgın & Eğlence &  Paris

Paris;  restoran, cafe ve barların merkezi sayılabilecek bir şehir. Şehirdeki restoranların sayısı 25 binin üzerinde. Fiyatlar sanıldığı kadar yüksek de değil. Montmartre, sağ tarafın kuzey bölgesindedir. Parke taşlı sokakları, sarmaşık kaplı küçük evleri ile Montmartre küçük bir köye benziyor. Bastille bölgesi çevresi ise Paris’in ünlü café ve klüplerine ev sahibi durumunda. Nehrin Sol tarafı ise sağ tarafa göre daha bir çılgın. Caddelerin ve sokakların pek çoğu trafiğe kapatılmış. . St. Germain bölgesindeki Café’ler ise çok popüler. Montparnasse Picasso’nun, Giacometti ve diğer sanatçıların evi olarak biliniyor. St. Germain’e çok yakın olan Montparnasse sinemalar ve ünlü pastanelerle çevrelenmiş durumda.

Işık şehir

Paris Fransa'nın başkenti ve Île-de-France bölgesinin merkezidir. Seine nehri'nin üzerine kurulmuştur. Tüm dünyada anıtları, sanatsal ve kültürel yaşamı ile tanınmış olan Paris aynı zamanda dünya tarihinde önemli bir şehir olmakla birlikte, başlıca ekonomik ve politik merkezler arasında yeralmakta ve uluslarası taşımacılığın geçiş noktalarından birini oluşturmaktadır. Moda ve lüksün dünya başkentidir ve "Işık Şehir" (Ville de Lumière) diye de anılmaktadır.2004 yılında Paris şehir sınırları içindeki nüfusun 2.144.700 kişi olduğu INSEE (Institut national de la statistique et des études économiques - Ulusal istatistik ve ekonomik çalışmalar enstitüsü) tarafından tahmin edilmektedir. 20. yy.'da şehir sınırlarının dışına taşarak büyümüş ve banliyöleriyle birlikte 1999'da 11,1 milyonluk nüfusa ulaşmıştır. Paris şehrinin özlü sözü Latince "Fluctuat nec mergitur" yani "Sallanır ama batmaz" (Fransızca:« Il est battu par les flots sans être submergé »). Şehrin armasındaki "Scilicet" yani gemiyi anlatmak için kullanılır. Bu gemi Ortaçağ'da şehri yöneten güçlü "Gemiciler" (Nautes) ya da "Su tüccarları"nın kurduğu birliği sembolize eder. Şehrin koruyucusu, 5. yy.'da Attila'yı şehri yıkmaması için ikna ettiğine inanılan Azize Geneviève'dir.

1. ^ [1]
2. ^ Patrin Web Journal
3. ^ Bulgaria - Minorities
4. ^ 2001 census.
5. ^ 2001 census
6. ^ CIA Factbook on Finland.
7. ^ 500,000 1980'lerde Hungary - Minority Groups Library of Congress Country.
8. ^ http://www.domresearchcenter.com/population/popiran.html
9. ^ kaynak 2002 census
10. ^ Polonya: 15,000–50,000 1990'lardaPoland - Gypsies Library of Congress Country study.
11. ^ http://www.vatican.va/roman_curia/pontifical_councils/migrants/pom2003_93S/rc_pc_migrants_pom93S_figueiredo.html]
12. ^ Population by ethnicity figures. World Bank([2]) and International Association for Official Statistics ([3]) estimate that there are between 1 and 2 million Roma in the country.
13. ^ Russia - 2002 seçimleri 182.766 Roman ]
14. ^ CIA Factbook on Slovakia.
15. ^ 1988, Spain - The Gypsies Library of Congress Country
16. ^ International Romani Studies Network: "Reaching the Romanlar - A Feasibility Study Report", Istanbul, 2006, p. 13. Bak.[4]
17. ^ template:cite web kullanımında hata: Parametreler url ve başlık tanımlanmalı.
18. ^ The 2001 Ukrainian census recorded 47,587 Roman
19. ^ Öztürk, a.g.e. s. 281
20. ^ Öztürk, a.g.e. s. 281
21. ^ Herman Berger. Çingene Mitolojisi. s. 5
22. ^ Marushiakova, E., Popov, V. Osmanlı Imparatorluğu’nda Çingeneler. Istanbul: Homer, 2006
23. ^ Özhan Öztürk. [5]Karadeniz: Ansiklopedik Sözlük. 2. Cilt. Heyamola Yayıncılık. İstanbul. 2005. ISBN 975-6121-00-9. s.280-281]
24. ^ Anadilleri Ermenice olup Doğu Anadolu'da yaşamaktadırlar.Bkz. Öztürk. a.g.e. s. 281
25. ^ Romanlar, Kürtlerin ötekileri Domlar
26. ^ özhan Öztürk. Karadeniz Ansiklopedik Sözlük Öztürk, s. 280

Dilleri

Romani Hint-Avrupa dil ailesinin Hint-İran kolundan olup Sanskritçeyle benzerlikler göstermektedir. Romanlar kendilerine Rom derler. Rom, Çingenece'de (Romani dili) erkek ya da koca anlamına gelir. Bu dilin, eski ve artık ölü bir Hint dili olan Sanskritçeden (diğer Hint dilleri gibi) türediğinden sanılmaktadır. Bununla birlikte sözcük dağarcığında Yunanca, Türkçe ve Farsça sözcükler de vardır. Anayurtlarının Hindistan olduğu sanılmakla birlikte, Romanlarîn kökeni hâlâ tartışma konusudur. Tarihleri ile ilgili kayıt yoktur. Çoğu, yaşadıkları ülkenin dilini konuşur. Romanca ile yaşadıkları yörede konuşulan dilin karışımı bir lehçe konuşanlar da vardır. Örneğin, Fransa'dakilerin bir bölümü ve Almanya'daki Romanlar Romani ve Almanca karışımı bir dil konuşurlar. İngiltere ve Fransa'dakilerin başka bir bölümünün ise İspanyolca ile karışık bir lehçesi vardır. Bundan dolayı Roman Dili konuşulduğu yerlere göre farklılıklar gösterir. yerleşik bölgelerde dili o yöreye göre meğil vermiştir

Hayat Tarzları  

Barışçı, sanatsever, yaşam filozofu insanlardır. Kendilerine özgü yasaları vardır ama genellikle yaşadıkları toplumun dinsel inançlarını benimserler. Öte yandan, kutsama, düğün ve ölü gömme törenlerinde kendi gelenek ve törelerini sürdürürler.

Doğudan getirdikleri metal işleme ve yeni sayılabilecek demir, kalay teknikleri sayesinde Avrupa'da endüstri devriminin hazırlayıcısı olmuşlardır. Yaşam felsefelerinde maddeye önem vermedikleri için, genellikle gelir düzeyleri düşüktür.

Eskiden göçebe yaşamlarına uygun işler yaparlardı. Kadınlar falcılık yapar, dilenir ya da dans ederdi. Erkekler ise çalgı çalar, kap kacak lehimciliği, kalaycılık, hayvan ticareti, hayvan eğiticiliği gibi işlerle uğraşırlardı. Geçmişte atlarla çekilen arabalarla yapılan göçlerde artık kamyon ya da karavanlar kullanılmaktadır. Eski uğraşlarının yerini ise, meyve toplama, asfalt dökme, kullanılmış araba ticareti, sirklerde hayvan bakıcılığı ya da eğiticiliği, hurda maden ve antika eşya alım satımı gibi işler almıştır. Birçok Roman müzik ve dans sanatını zenginleştirecek katkılarda bulunmuştur. Bazı ünlü İspanyol gitaristler ve flamenko dansçıları Roman ya da yarı Roman'dır. Romancanın yazılı bir dil olmayışı yüzünden edebiyat yapıtları yoktur.

Romanlar'ın göçebe yaşamları yerleşik toplumlarınkinden çok farklıdır. Bu yüzden çoğu zaman, yerel halk tarafından hırsızlık, büyücülük, çocuk kaçırma gibi eylemlerle suçlanmışlardır. 1554'te İngiltere'de Roman olduğu söylenen herhangi bir kişinin asılması işten bile değildi. Hemen hiçbir yerde istenmeyen Romanlar, birçok ülkeden sürülmelerine karşın, bir süre sonra bu ülkelere geri dönmeyi başarırlardı. II. Dünya Savaşı'nda Yahudiler gibi Romanlar da Almanlar tarafından büyük bir kıyıma uğratıldılar. 200.000 -800.000 arasında Roman çoluk çocuk aşağı ırktan oldukları gerekçesiyle Macaristan, Polonya ve Çekoslovakya'daki Nazi kamplarında yok edilmiş bu katliam Roman halkı tarafından porajmos "parçalanmak" olarak adlandırılmıştı. Günümüzde de Romanlar yaşadıkları bütün ülkelerde ayrımcılığa tabi tutulmaktadır.

Coğrafi Dağılım

Romanlar, dünyanın en renkli göçebe topluluklarından biridir. Büyük bölümü yerleşik hayata geçmiştir.

Romanlar'ın büyük bölümü gelenek, göreneklerini ve topluluklarının yönetim biçimlerini korumuştur. İlk olarak 19. yy.da Avrupa'da, sayıları 10-100 aile arasında değişen Çingene toplulukları şefler seçmeye başladı.

Roman sözcüğü yerleşik düzeni olmayan göçebe insanları çağrıştırmaktaysa da günümüzde Romanlar'ın çok azı göçebedir. Bazıları kendi istekleriyle göçebeliği bırakmış, yaşadıkları ülkenin yaşam biçimini benimsemişlerdir. Roman olmayanlarla evlenen Romanlara da artık rastlanmakta olup pek çok ülkede yerleşik yaşamaya zorlanmışlardır. Yarı göçebe, yarı yerleşik bir topluluğun sayımının yapılması güç olduğu için Romanlar'ın kesin nüfusu bilinmemektedir. Bununla birlikte tüm dünyada 3-4 milyon dolayında Roman olduğu tahmin edilmektedir.